Wij kregen een boeking van 4 Chinezen, die aangaven te arriveren tussen 12-17 uur. Geen probleem op een “kantoor” dag bij ons, dan is er altijd iemand aanwezig om de gasten te ontvangen. Helaas om 5 uur nog geen Chinees te zien. Uiteindelijk kwamen ze doodleuk om 20:30 aan met twee personen om in te checken, de anderen zaten nog in het restaurant.

Wat schetst onze verbazing bij het uitchecken na twee dagen, dat er opeens vijf Chineesjes voor onze neus staan. Ook nog eens ruim een uur te laat, de uitcheck bij ons is maximaal 11:00 uur en toen wij om kwart over elf gingen kijken moest meneer nog onder de douche.

Na vertrek bleek ook nog dat ze alle beddengoed van de bedden hadden gehaald, geslapen op een kale matras met een lakentje erover, met drie volwassenen in een tweepersoonsbed?
Rare Chinezen? In het Chinees wordt het getal vier als "si" uitgesproken met een dalende toon. Dit lijkt veel op het woord dood, ook "si". 4 wordt daarom in China als ongeluksgetal gezien. Telefoonnummers hebben zelden een vier. Hotels vermijden de vierde verdieping, bijvoorbeeld door deze 3b te noemen of direct van 3 over te gaan naar 5. De kamernummers 4, 14, 24 etc. worden overgeslagen. 

Onze collega geneerde zich voor het smakken, slurpen en rochelen aan de ontbijttafel. Scheten latend verlieten de Chinezen de B&B. Zou het werkelijk zo zijn dat je eten lekkerder smaakt als je smakt, je soep beter proeft als je slurpt, scheten inhouden voelt niet fijn en iedereen heeft weleens een prop in de keel die verholpen zou kunnen worden door een flinke rochel… het past alleen niet zo in onze “beschaving”. De dame die de tweede dag naast de Chinezen aan de ontbijttafel zat zei dat ze zich kostelijk had vermaakt bij het zien eten van een krentenbol met jam en vleeswaren en het onbeholpen gebruik van bestek.

We hebben ook genoten van de sierlijke Thai Chi in de tuin en kregen een mooie review in het gastenboek, althans dat denken we, want het Chinees kunnen wij niet ontcijferen.