Het is soms wennen aan andere culturen en hoewel ik me goed voorneem om niet te oordelen maar me alleen te verbazen, merk ik dat ik soms tot meer dan tien moet tellen als de gasten uit China komen. Ik omarm de Traditioneel Chinese Geneeskunde, maar de Chinese gewoonten staan ver af van wat ik gewend ben. Zo zijn de door mij aangegeven aankomsttijden voor Chinezen erg rekbaar en komt het voor dat ik midden in de nacht gasten sta te ontvangen. Dat er in de belendende kamers gasten verblijven die ’s nachts graag willen slapen is iets wat op hun beurt hen blijkbaar verbaast: de televisie gaat gerust om 4 uur ’s nachts luidkeels aan en dat ze wakker zijn mag iedereen weten.

‘Ontbijt om zes uur graag’. Gastvrij als ik ben sta ik iets eerder op om dat voor elkaar te krijgen. Om vijf voor zeven schuifelen ze de trap af, trekken vervolgens de laden in de keuken open op zoek naar iets wat ik niet begrijp. “I like this very much” zegt Zi, wijzend op zijn bakje yoghurt met honing.

Als ik vraag wat ze in Nederland doen, komt er een grote glimlach op de twee gezichten: “Very secret” zeggen ze.

Twee werelden, ik blijf me maar verbazen.

 

Goedemorgen in het Chinees